Welkom kleinman

'n Nuwe klein seuntjie is Woensdag die 18de gebore!

Julle ken almal vir klein Emily wat gereeld ook hier op die blog kuier en sy's baie opgemaak met haar nuwe boetie Dante.

Die mannetjie het 3.06 kg geweeg en beloer al klaar die wereld rondom hom. Hy laat sy mamma rondstaan met 'n eetlus soos min.

Baie geluk mamma Marina, pappa Salvador en sussie Emily met hierdie kleinman. Ons wens vir hom net alles wat mooi is. Mag hulle en julle vir mekaar net vreugde op vreugde bring!

En onthou die "Abu Dhabi-ouma's" kan nie wag om hom op te pas nie.

Liefde

My emmertjie lys

Jy't lanklaas geblog wat gaan aan word ek gevra. Dis nou nie asof daar niks hier by my en/of in die dorpie gebeur nie, dis net lekker dol. Lekker omdat meeste van die goed, iets is waarvan ek hou om myself mee besig te hou. Julle wat my ken weet dat die kinderbediening my passie is, en daar is uitstappies, kampe, poppekas en kersprogramme wat gereel moet word, dis mos daai tyd van die jaar. Nie dat ek alles moet reel nie, maar daar is goedjies wat gedoen moet word. En tyd .... dit verdwyn mos vinniger as wat dit kom. 'n Groot lekkerding is die beplanning van 'n paar vroue se toer na die Passiespele in Oberammergau volgende jaar. EN ons is opgewonde hieroor! As ek 'n lysie van my "emmertjie lys" moet maak is daar bitter min op van dinge wat ek nog wil doen. Geen begeerte of drome om iewers te bungy jump of self te vlieg of iets wat ek weet nie sal kan gebeur nie - maar die Passiespele was/is nog altyd iets wat ek graag sou wou bywoon en een van die twee hoof goedjies op my emmertjielys wat nog uitgevoer kan word.

Vir die van julle wat nie weet van die spesifieke gebeurtenis nie, gaan ek nou nie met feite oorval nie, gaan loer hier en luister na die video. Julle sal hoor dat die spele al sedert 1634 opgevoer word as 'n belofte wat aan God gemaak is. En dat elke tien jaar meer as die helfde van die dorp se inwoners wat kwalifiseer deel het daaraan. Om te kwalifiseer moet hulle al langer as 20 jaar in die dorpie bly en/of daar gebore wees.

Tydens die meer as 100 opvoerings tussen Mei en Oktober oorval duisende mense die dorpie. As ons laaste aansoek om kaartjies goedgekeur word, is ons volgende jaar deel van die gehoor! Iets waarna daar baie uitgesien word. Luister net bietjie na die musiek op die video hier.

Mooi week vir julle!

Die pypskoonmakers dief ….

Ek het julle mos al vertel van ons gemmer straat kat/kangeroe en hoeveel ure se pret hierdie opregte gemmer ons gee. Sy het baie geite en goetertjies van mal wees oor water, al haar spesiale en kosbare goedjies bere in haar kosbakkie ens. ens. As sy slaap slaap sy die slaap van 'n dooie en mens kry haar nie wakker nie, maar dan as sy opstaan is dit speeltyd of jy wil of nie. Sy kies haar speelding en bring dit dat ons kan fetch speel.

Sy haat dit om te spring na goed toe en al die speelgoed word so gou was moontlik stukkend gebyt - sy byt die toutjie of rekkie of stokkie af. Maar wanneer sy spring is dit hoog en bly sy dan sommer in die "mens" posisie totdat sy klaar gespeek het. Maar haar gunsteling van alle gunstelinge is ounooi se studeerkamer met al die kinderbediening goeters in.

Sy speel met die handpoppe en soft toys en lief om die boeke van die rak te stamp, maar die een ding wat sy oor mal is, is die pypskoonmakers (die kinders gebruik dit vir armpies en beentjies as hulle mannetjies maak). Sy het vroeg vroeg reeds die sakkkie ontdek en is altyd vinnig by om een uit die sakkie te haal. Daarmee word fetch gespeel en ons moet honderd keer die ding gooi dat sy dit kan terugbring.

Mens raak maar lekker moeg daarvoor en ek bere die sakkie in een van my klein laaitjies. Dawn weet presies in watter een en dan sal sy met haar pote deur die gaatjies werk en selfs haar tandjies daar indruk om een uit die sakkie in die laai te trek sodat ons kan speel - en moenie dink jy kan wegkom nie. Die rooi pypskoonmaker is so pas sommer bo op die sleutelbord gesit .... dis tyd vir fetch ounooi.

Ek weet mens raak woedend vir hulle soos daai ounooi in Angola, of mens bederf hulle tot in die afgrond soos die ounooi in Manasir, maar die feit is, mens kan half nie sonder hierdie dierekinders wees nie. Seker daarom dat al wat straatkat is haar kleintjies by ons voordeur kom aflaai en selfs twee dae terug 'n arme onversorgde hond ook sy pad hierheen gekry het.

Geniet julle troeteldiere !